Film i aktorzy

Filmowa ikona
O najistotniejszych postaciach świata kina.Są takie postacie w świecie kina, które na zawsze zapadają w pamięci dzięki swoim specyficznym, charakterystycznym cechom nie tylko wyglądu, ale także osobowości i wypracowanej kreacji. Do grono takich osób możemy zaliczyć Charliego Chaplina, który dzięki swojemu wizerunkowi jest rozpoznawalny do dzisiaj przez niemal każdego. Jego wąsik, czarny melonik, stanowczo za duże spodnie i bambusowa laska stały się symbolami komedii. Również Audrey Hepburn może poszczycić się nieśmiertelna sławą. Dzięki swojej kreacji w produkcji Śniadanie u Tiffanego przeszła na stałe do historii filmu. Kolejną charyzmatyczną postacią kina była Marilyn Monroe. Jej blond włosy, kobiecość i koci chód zawładnęły milionami męskich serc na całym świecie. Są osoby, które postać Marilyn fascynuje do dziś. Wiele współczesnych kobiet inspiruje się jej wizerunkiem. Inną słynną ikoną filmu był Marlon Brando, który uznawany jest za jednego z najwybitniejszych aktorów amerykańskich. Jego najbardziej rozpoznawalna rola to Vito Corleone w Ojcu chrzestny. Takie postacie jak te wymienione powyżej żyją nieśmiertelnie w filmowym świecie jak i w naszej kulturze. Georges Méli?s uważany jest za ojca filmu fabularnego. Urodził się dwudziestego pierwszego stycznia, w tysiąc osiemset sześćdziesiątym pierwszym roku. Mieszkał w Paryżu, gdzie studiował malarstwo. Swój pierwszy film, jaki nakręcił, trwał całą minutę. Co ciekawe, przedstawiał on prostą grę w karty. Nakręcił go przypadkiem, kiedy udało mu się wynaleźć technikę stopklatki. KIedy udało mu się zrobić to pierwszy raz, potem zachowywał się, jakby ...

Lucjano Pavarotti
Lucjano Pavarotti urodził się w małym, zaniedbanym budynku w Modenie. Mimo, że rodzina żyła w ubogich i ciężkich warunkach, Lucjano wspomina ten okres jako niezwykle szczęśliwy. Ojciec jego, Fernando, został obdarzony przez naturę pięknym tenorem. Śpiewał wraz z synem z chórze modeńskiej katedry. Brakowało mu jednak odwagi by podjąć próbę zostania śpiewakiem, a wybór syna z trudem zaakceptował. Lucjano rozpoczął naukę śpiewu u włoskiego nauczyciela, znanego jako maestro Polo. Pierwszą poważną partię w operze zaśpiewał w Reggio Emilia, w małym miasteczku, położonym nieopodal Modeny. Publiczność przyjęła go z zachwytem, nawet krytyk literacki oznajmił, że Lucjano ma wyjątkowy głos, który bardzo rzadko można spotkać. Dzięki nowym kontaktom tenor rozszerzył swój repertuar, śpiewał arie Księcia z Rigdetta, Rudolfa z Cyganerii i Pinkertona z "madami Butterfly". Do 1965 roku Pavarotti zdążył odnieść sukcesy na najważniejszych europejskich scenach operowych. W Stanach Zjednoczonych zadebiutował partią wybraną z "Cyganerii". Występ okazał się jednak feralny. Tenor cierpiał w dniu występu na zapalenie górnych dróg oddechowych i nie był w stanie wykorzystać w pełni atutów swojego głosu. Dopiero po pięciu latach mógł skomponować nowojorskiej publiczności, niefortunny debiut. Zaśpiewał wówczas słynną arię i został nowym ulubionym śpiewakiem. Po tym sukcesie poznał Herberta Breslina, który uczynił go sławnym na całym świecie. ...


Katalog podstron